Ήσουν
τόσο καλή σα μια στάλα νερό
Σε αγαπάω και θα σε αγαπώ για
πάντα,
Όσο ζω κι η ζωή σου θα είναι πάντα
εδώ.
Έφυγες, τόσο απρόσμενα και
ξαφνικά
Που ούτε καν πρόλαβα να σε δω.
Ένα "γειά" τελευταίο θα ήταν
τόσο κακό;
Μα κι αν έφυγες πάλι θα είσαι εδώ
Και θα ζεις εδώ κοντά μας όπως
ζούσες παλιά.
Τα καφέ σου ματάκια, πότε θα
ξαναδώ
Και τα μαύρα κυκλάκια που σε
τονίζουν
πότε θα τα χαρώ,
τη καφέ βουλίτσα και τον άσπρο
λαιμό,
πότε άραγε θα ξαναδώ;
